Shkruan: Halil Krasniqi

Për shqiptarët, liria e Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit nuk është vetëm çështje e katër individëve. Ajo lidhet me kujtesën, dinjitetin dhe një nga kapitujt më vendimtarë të historisë së Kosovës.

Liria nuk është vetëm një realitet politik. Ajo është kujtesa e sakrificës, dëshmia e qëndresës dhe vullneti i një populli për të mos pranuar nënshtrimin.

Historia e shqiptarëve në këto troje është histori e gjatë qëndrese. Për shekuj me radhë, pushtimet, ndarjet kufitare dhe vendimet e marra larg vullnetit të tyre përcaktuan fatin e këtij populli. Kufijtë mund të vizatoheshin në harta nga të tjerët, por kujtesa, identiteti dhe vullneti për liri nuk mund të fshiheshin.

Por historia nuk është e dënuar të përsëritet pafundësisht.

Në fundin e shekullit XX erdhi kthesa.

UÇK-ja u ngrit në Kosovë si shprehje e vullnetit për liri dhe si përgjigje ndaj represionit mbi popullsinë shqiptare. Ajo ishte një përballje për ekzistencë, dinjitet dhe të drejtën e një populli për të vendosur mbi të ardhmen e vet.

Ndërsa luftëtarët e UÇK-së përballeshin me luftën në terren, përfaqësuesit politikë e çuan zërin e Kosovës në arenën ndërkombëtare.

Rambujeja ishte një prej momenteve kyçe të kësaj përballjeje. Hashim Thaçi, si përfaqësues politik i UÇK-së, u ul në tryezën diplomatike për të përfaqësuar çështjen e Kosovës dhe vullnetin e një populli për liri.

Ndërhyrja e NATO-s ndryshoi rrjedhën e historisë.

Kosova nuk u çlirua nga një akt i vetëm. UÇK-ja luftoi dhe sakrifikoi, populli qëndroi dhe mbijetoi, ndërsa Shtetet e Bashkuara të Amerikës, NATO-ja dhe aleatët evropianë u vunë në krah të Kosovës në momentin vendimtar.

Këto nuk janë histori të ndara. Janë pjesë të së njëjtës histori të lirisë.

ÇLIRIMTARI DHE AGRESORI NUK MUND TË VENDOSEN NË TË NJËJTËN PESHORE

Çlirimtari lufton në tokën e tij për liri; agresori e sjell luftën në tokën e tjetrit.

UÇK-ja nuk shkoi në Serbi për të zhvilluar luftë. Lufta u zhvillua në Kosovë, aty ku Serbia solli forcat e saj dhe ku popullsia shqiptare përjetoi vrasje, dëbime, dhunë dhe shkatërrime.

Prandaj, historia nuk mund të shkruhet duke barazuar shkakun me pasojën, çlirimtarin me agresorin dhe luftën për liri me luftën për pushtim.

Krimet e kryera ndaj popullsisë së Kosovës kanë autorë dhe përgjegjës. Përgjegjësia duhet të kërkohet te individët dhe strukturat që i planifikuan, i urdhëruan dhe i zbatuan ato.

Drejtësia nuk mund të shkëputet nga historia. Ajo duhet ta shohë tërësinë e saj: represionin që e parapriu luftën, luftën çlirimtare dhe ndërhyrjen ndërkombëtare që i dha fund katastrofës humanitare.

Pikërisht për këtë arsye, shqiptarët e shohin me shqetësim procesin ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit.

Ata nuk janë vetëm emra në një proces gjyqësor. Ata lidhen me një epokë çlirimtare dhe me një periudhë kur fati i Kosovës po merrte një kthesë historike.

Lirimi i tyre do të ishte më shumë se lirimi i katër njerëzve. Do të ishte një moment i fuqishëm i drejtësisë dhe dinjitetit historik, si dhe një hap drejt korrigjimit të asaj që shqiptarët e konsiderojnë padrejtësi ndaj përfaqësuesve të luftës çlirimtare.

Shteti është forma e lirisë; përmbajtja e saj janë drejtësia, dinjiteti, demokracia dhe kujtesa.

Një popull nuk e ruan kujtesën për të jetuar në të kaluarën. E ruan që e vërteta të mos humbasë dhe sakrifica të mos harrohet.

Kosova duhet të ecë përpara me kujtesën e të rënëve, me nderimin e luftëtarëve të UÇK-së dhe me mirënjohjen ndaj Shteteve të Bashkuara të Amerikës, NATO-s dhe aleatëve evropianë që qëndruan pranë saj në ditët më të vështira.

Liria e Kosovës është rezultat i sakrificës së popullit, i luftës së UÇK-së dhe i mbështetjes vendimtare ndërkombëtare.

Këto të vërteta nuk konkurrojnë me njëra-tjetrën. Ato plotësojnë njëra-tjetrën.

Sot detyra e çdo shqiptari nuk është vetëm të kujtojë se si u fitua liria, por ta ruajë, ta forcojë dhe t’ua dorëzojë brezave të ardhshëm me kokën lart.

Sepse popujt nuk jetojnë vetëm nga ajo që kanë fituar. Ata jetojnë edhe nga mënyra se si e mbrojnë të vërtetën e asaj që kanë fituar.

Prandaj, lirimi i përfaqësuesit politik të UÇK-së dhe Presidentit të Kosovës, z. Hashim Thaçi, që la postin dhe udhëtoi drejt Hagës për të dëshmuar edhe një herë pafajësinë dhe pastërtinë e UÇK-së, së bashku me Kadri Veselin, Jakup Krasniqin dhe Rexhep Selimin, është liria e gjithë Kosovës dhe vula e Pavarësisë…

Lavdi të gjithë të rënëve për lirinë e Kosovës.
Nderim për luftëtarët e UÇK-së.

Mirënjohje të përjetshme për Shtetet e Bashkuara të Amerikës, NATO-n dhe aleatët evropianë.

LIRIA DHE DREJTËSIA DUHET TË ECIN BASHKË…